Historia zespołu

I tak to się zaczęło - powstał nasz zespół w pierwotnym skladzie: Ania Halawa, Ania Marcinkowska, Joanna Bujas, Marzena Milejska, Jarek Musiał, Krzysiek Piotrowski, Janusz "MacAaron" Szczepański i Tomek Baczyński.

Działalność naszego zespołu polegała wówczas na uczestnictwie w warsztatach, sporadycznych występach w ramach koncertów zespołów folkowych i prowadzeniu intensywnego życia towarzyskiego.

W maju następnego - 1994 roku miał miejsce nasz pierwszy samodzielny występ. Odbył się on w ramach festiwalu czasopisma "Nie z tej Ziemi" w Nowohuckim Centrum Kultury (patrz: "Nie z tej Ziemi", nr 9 (49) wrzesień 1994). Niestety w tym samym roku "Rotunda" przerwała organizowanie "Warsztatów Tanecznych Muzyki Celtyckiej", przez co zaczęły się trudności z organizowaniem prób - brak odpowiednio dużej sali.

W roku 1995 działalność zespołu polegała raczej na utrzymywaniu więzów towarzyskich. Od czasu do czasu organizowaliśmy własne warsztaty w sali wynajmowanej w Muzeum Etnograficznym przy placu Wolnica w Krakowie, na które zapraszaliśmy naszą ówczesną instruktorke, Małgorzatę Godną. Skład zespołu uległ pewnemu osłabieniu, ponieważ Marzena skończyła studia i jako magister filologii iberyjskiej powróciła w rodzinne śląskie strony. Kryzys tego roku udało się szczęśliwie przetrwać.

W drugiej połowie 1996 roku nastąpiło znaczące ożywienie działalności grupy - właściwie były to dwa przełomowe wydarzenia. Pierwszym z nich było nawiązanie, poprzez Towarzystwo Polsko-Celtyckie kontaktów z Śródmiejskim Ośrodkiem Kultury (ŚOK) przy ulicy Mikołajskiej 2. Tam wreszcie znaleźliśmy salę na nasze próby i ćwiczenia. Drugim wydarzeniem był wrześniowy udział naszego zespołu, przy współudziale warszawskiej grupy Małgosi Godnej, w II Festynie Archeologicznym w Biskupinie. Można śmiało powiedzieć, że był to punkt zwrotny w historii naszej grupy. Pojawił się nowy zapał oraz nasze śliczne ;) irlandzkie stroje: ciemnozielone własnoręcznie haftowane sukienki dla pań oraz ciemnozielone kilty i jasne koszule (z wymalowanymi wzorami) dla panów. Znacznie też poszerzyliśmy nasz repertuar, przede wszystkim o tańce szkockie. Jesień tegoż roku była pasmem sukcesów i udanych występów, z których na pierwszym miejscu należy wymienić występ w czasie wieczoru poetyckiego laureata literackiej nagrody Nobla, irlandzkiego pisarza Seamusa Heaney'a w krużgankach krakowskiego klasztoru OO. Dominikanów. Rozpoczęliśmy też samodzielne prowadzenie warsztatów tanecznych w ŚOK-u. Do trzonu zespołu przybyli nowi członkowie: Basia Witek, Piotr Gaś oraz Ewa Pawlik-Rakowska. Od tego czasu datuje się nasza stała współpraca z Towarzystwem Polsko-Celtyckim.

W roku 1997 kontynuowaliśmy działalność z roku poprzedniego i stał on pod znakiem nabierania większego profesjonalizmu i usamodzielniania się naszego zespołu, dzięki dostępowi do literatury oraz materiałow wideo. Od marca do stałego składu zespołu stopniowo przybywali kolejni nowi członkowie: Marysia Szot, Konrad "Kodzio" Zawada, Marta Woźniak, Bogusław Gaś. W lipcu 1997 zdecydowaliśmy się także zmienić nazwę naszej grupy ponieważ słowo "tattoo" kojarzy się raczej z tatuażem, a nie tańcem czy muzyką. Nowa nazwa zespołu brzmi od tej pory "Comhlan" co w gaelickim języku szkockim oznacza po prostu "grupa" lub "zespół". W języku irlandzkim słowo to oznacza "kompletny", "pełny" i chyba dobrze opisuje nasz szeroki celtycki repertuar.

We wrześniu tegoż roku ponownie, tym razem już całkiem samodzielnie, uczestniczyliśmy w III Festynie Archeologicznym w Biskupinie, budząc duże uznanie. Nasze jesienne występy - w Duszpasterstwie Akademickim "Beczka" przy klasztorze OO. Dominikanów oraz w ramach Festiwalu Folkowego w "Rotundzie" przyciągnęły tak dużą liczbę chętnych na Warsztaty Tańca Celtyckiego, że koniecznym stało się zorganizowanie zajęc w kilku grupach. Nawiązaliśmy ściślejsze kontakty. Przede wszystkim trzeba tu wymienić Bobbiego Homeiera z Frankfurtu nad Menem, profesjonalnie zajmującego się nauczaniem tańca irlandzkiego. Uzyskaliśmy też dużą ilość materiałów z zagranicy.

Rok 1998 rozpoczął się wspaniale. Nasze występy podczas krakowskiego festiwalu "Shanties '98" oraz imprezy inaugurującej działalność krakowskiego oddziału Towarzystwa Polsko-Irlandzkiego przyczyniły się do nawiązania kolejnych znajomości: z zespołem szantowym "Cztery Refy", z irlandzkim skrzypkiem i wokalistą w jednej osobie Simonem Spaldingiem oraz z Ambasadorem Irlandii w Polsce Panem Patrick'iem McCabe'm. Skład zespołu poszerzył się o Jolę Seifried oraz Katarzynę Drygas.

W sierpniu wystąpiliśmy wraz z zespołem "Carrantuohill" na Przystanku Woodstock'98, imprezie organizowanej przez Jurka Owsiaka i Wielką Orkiestrę Świątecznej Pomocy - przed stutysięczną widownią. Miesiąc później wystąpiliśmy już po raz trzeci na IV Festynie Archeologicznym w Biskupinie. Uczestniczyliśmy także w dwugodzinnym programie telewizyjnym poświęconym temu właśnie festynowi.

Od początku 1999 roku zacieśniliśmy współpracę z zespołem "Carrantuohill" - wystąpiliśmy wspólnie już na kilkunastu imprezach i koncertach. Tańczymy wtedy oczywiście do żywiołowo granej przez nich muzyki. W kwietniu skład zespołu poszerzył się o Agatę Stawską a w maju o Pawła Kapustę. Tym samym liczba członków zespołu osiągnęła 18.

W maju troje członków zespołu wzięło udział w czterodniowych warsztatach szkockich tańców highland. Miały one miejsce w Niemczech, w Vollmertz, małej wiosce koło Frankfurtu nad Menem, w znanym w tamtych stronach ośrodku tanecznym "Kuckucknest". Prowadził je profesjonalny nauczyciel Rik van Vroome z holenderskiej grupy "Dutch Pipes and Drums". Także w maju rozpoczęliśmy stałą współpracę z zespołem "Stonehenge". Jest to już trzeci zespół muzyczny, z którym regularnie występujemy (obok "Carrantuohill" i "Czterech Refów").

W 1999 roku liczba osób, głównie uczestników grupy zaawansowanej naszych regularnych warsztatów, stała się na tyle duża, że w czerwcu mogliśmy zorganizować nasze pierwsze oficjalne céili. Do końca 2000 roku takie imprezy organizowaliśmy co kilka miesięcy - potem już regularnie co miesiąc. Organizacja tego typu swobodnych imprez tanecznych stała się jedną z działalności naszego zespołu.

W lipcu zorganizowaliśmy pierwsze intensywne Warsztaty Tańców Celtyckich. Przez około 10 godziń uczyliśmy osoby przybyłe z całej Polski tańców szkockich i irlandzkich. Na koniec odbyło się wielkie, wspólne céili. Od tego czasu podobne warsztaty odbywają się w Krakowie regularnie co pół roku. Ponadto prowadzimy je od czasu do czasu w innych miastach - m. in. w Toruniu, Wrocławiu, Rzeszowie.

W sierpniu i listopadzie skład zespołu poszerzył się o dwie dalsze osoby: Martę Guzy i Agnieszkę Richter - zespół składa się już z 20 osób.

Rok 2000 stanął pod znakiem dalszej intensyfikacji działalności. W kwietniu poprowadziliśmy pierwsze w Polsce warsztaty szkockich tańców highland. Występiliśmy na wielu imprezach o znaczeniu ogólnopolskim - były to m. in. obchody Dnia Św. Patryka w Teatrze Rampa (17 marca), XVII-wieczny Turniej Rycerski na Zamku Krzyżtopór (maj), Festiwal Tańców Dworskich w ramach Festiwalu Kraków 2000 (sierpień). Na zakończenie imprezy w Teatrze Rampa zatańczyliśmy Four Hand Reela wspólnie z warszawskim zespołem Finnan Geas (obecnie "Reelandia"). Był to pierwszy w Polsce występ dwóch zespołów tańca irlandzkiego naraz.

Sierpień dwoje naszych członków: Basia Witek i Konrad Zawada spędziło wakacje w Szkocji. Zaawocowało to m. in. udziałem w wielu imprezach tanecznych a także nawiązaniem kontaktu z Royal Scottish Country Dance Society. Rozpoczęliśmy rozmowy, które zaowocowały rok później afiliacją naszego zespołu przy tej światowej organizacji.

W październiku spotkaliśmy się z międzynarodową grupą szkockich tancerzy pod kierunkiem profesjonalnego nauczyciela Rona Wallace'a i Muriel Johnstone. W trakcie zorganizowanych warsztatów doskonaliśmy nasze umiejętności w zakresie SCD.

W grudniu rozpocząliśmy organizowanie regularnych céilí/ceilidh/SCD - swobodnych imprez tanecznych przeznaczonych dla osób znających podstawy szkockich i irlandzkich tańców grupowych. Od tego czasu imprezy te odbywają sie w każdy pierwszy czwartek miesiąca (z letnią przerwą).

Rok 2001 zaowocował dalszym rozwojem zespołu. W styczniu dołączyli do nas Ania Komornicka i Andrzej Szelc, w marcu Ania Pitek a we wrześniu Szymon Pado.

Poszerzyliśmy także nasz repertuar. Specjalnie na potrzeby trasy koncertowej z okazji Dnia Św. Patryka oprócz standardowego programu złożonego z tańców céilí i solowych przygotowaliśmy program pokazu irlandzkich tańców setowych (ludowych). Dla jego celów wybraliśmy specjalne stroje, stylizowane na zwykłe, codzienne stroje irlandczyków. Występ ten odbył się w swobodnej konwencji wiejskiego céilí.

W czerwcu otrzymaliśmy z RSCDS oficjalne potwierdzenie o afiliowaniu naszej grupy przy tej organizacji. Tym samym nasz zespół stał się pierwszą w Polsce i drugą w Europie Wschodniej (po Budapeszcie) grupą afiliowaną przy Królewskim Towarzystwie Tańca Szkockiego.

W dniach 13-18 sierpnia zorganizowaliśmy pierwszą w Polsce Letnią Szkołę Tańca Irlandzkiego. Tym razem zaprosiliśmy naszego nauczyciela, profesjonalnego tancerza irlandzkiego, byłego Mistrza Świata w tańcu irlandzkim - Roberta Gabriella-Homeiera z Niemiec. Bobby poprowadził tygodniowy kurs w dwóćh grupach: początkującej i zaawansowanej. Wzięło w nich udział 40 osób z całej Polski. Uczestnikami grupy zaawansowanej byli członkowie większości polskich zespołów tańca irlandzkiego (m. in. Elphin, Inis An Rince).

We wrześniu nasz zespół w osobie Tomka Baczyńskiego po raz pierwszy spróbował swych umiejętności w zawodach tańców Highland. Tomek startował dwukrotnie: podczas Scottish Weekend w Alden-Biezen (Belgia) oraz Lowland Games w Swifterbant (Holandia), w obu przypadkach odnosząc sukcesy i zdobywając punkty do promocji, wymagane przez Scottish Official Board of Highland Dancing. Otrzymuje także tytuł "Najlepiej zapowiadającego się tancerza Highland" w roku 2001, przyznawany przez holenderskie Caledonian Society.